Dagbókin
Þessi dagbók segir frá lífinu í litlu fiskabúri þar sem þrír ferskvatnskrabbar ráða ríkjum: Guðmundur, Kristín og Nemó. Í þessari dagbók verður fylgst með litlu og stóru atvikunum í búrinu: matartímum, hamskiptum, feluleikjum, tilraunum til innanhússhönnunar og öllum þeim uppákomum sem fylgja sambúð þriggja humra með sterkar klær og enn sterkari persónuleika.
Við vitum ekki nákvæmlega hvað þau hugsa, en það kemur ekki í veg fyrir að við reynum að túlka augnaráð, hreyfingar og dularfullar framkvæmdir þeirra. Kannski myndast vinátta. Kannski hefst valdabarátta. Kannski verður steinn færður um tvo sentimetra og það talið stórviðburður. Eitt er þó víst: Daglegt líf þeirra verður skráð hér, eins heiðarlega, og nákvæmlega og hægt er.
2026
23. júlí
Humrarnir þrír eru orðnir humrarnir tveir en Kristín dó í nótt. Af hverju hún drapst er ekki vitað en margt getur komið til greina. Er líklegast að dauðsfallið tengist flutningsstreitu, vatnsgæðum í nýju búri eða árás frá hinum humrunum. Við getum ekki staðfest neitt. Það eina sem við getum gert er að gera okkar allra besta fyrir þá sem enn eru á lífi.
22. júlí
Núna er búið að staðfesta kyn þeirra þriggja en í gær var aðeins búið að staðfesta kyn Nemó, sem er hún. Kristín hefur einnig verið staðfest sem hún og Guðmundur hann. Gott að þetta sé komið á hreint. Annars hafa þau haft hægt um sig í dag, enda eru þau að kynnast nýjum og framandi heimkynnum.
21. júlí
Í dag skiptu þrír misstórir og nafnlausir ferskvatnskrabbar um lögheimili. Ferðin lá frá gæludýraverslun í Garðabæ og upp í Grafarholt, þar sem nýtt fiskabúr beið þeirra. Við komuna fengu þeir nöfnin Guðmundur, Kristín, eða Kiddý, og Nemó. Guðmundur, sem er stærstur, var fljótur að láta til sín taka. Skömmu eftir komuna reyndi hann að stökkva upp úr búrinu, en komst ekki langt vegna loksins. Annars væri eflaust þegar komin mynd af honum á mjólkurfernur. Kiddý tók flutningunum mun rólegar og varð fyrst þeirra til að fá sér að borða. Hún virðist því hafa forgangsröðina á hreinu. Nemó var feimin í byrjun og faldi sig við hitarann. Kannski þurfti hún bara tíma til að venjast nýja heimilinu eða kannski var henni einfaldlega kalt. Fyrsti dagurinn lofar því góðu: einn strokufangi, einn matgæðingur og ein feimin dama