Umhirða og fiskabúrið
Fiskabúrið er heimili Guðmundar, Kristínar og Nemó. Þar þurfa þau ekki aðeins vatn og mat heldur líka gott súrefni, skjól, stöðugar aðstæður og nægilegt rými til að geta haldið sig hvert frá öðru. Mýrarkrabbar eru harðger dýr, en það þýðir ekki að þeim líði vel í óhreinu eða illa útbúnu búri.
Vatnið
Góð vatnsgæði eru undirstaða heilbrigðs búrs. Síubúnaðurinn þarf að vinna stöðugt og fjarlægja þarf matarleifar áður en þær fara að rotna. Best er að skipta reglulega um hluta vatnsins í stað þess að tæma allt búrið í einu. Mýrarkrabbar þola nokkuð breitt hitastigsbil, en stöðugt hitastig er betra en miklar sveiflur. Hitastig í kringum 20–24°C hentar almennt vel og vatnið má gjarnan vera hlutlaust eða örlítið basískt. Rannsóknir benda til þess að Procambarus clarkii velji sér gjarnan hitastig nálægt 22°C þegar hann hefur val
Felustaðir eru nauðsynlegir
Í búrinu þurfa að vera hellar, holir viðarbútar, rör, steinar eða önnur örugg skjól. Helst ættu felustaðirnir að vera fleiri en humrarnir svo hvert dýr geti fundið sér eigið svæði. Skjólin skipta sérstaklega miklu máli við hamskipti. Nýi hamurinn er þá mjúkur og humarinn getur lítið varið sig. Hann felur sig gjarnan þar til hamurinn hefur harðnað. Rannsóknir hafa einnig sýnt að aðgangur að skjóli getur haft jákvæð áhrif á líðan og árangur mýrarkrabba.
Sambúð þriggja humra
Mýrarkrabbar geta verið svæðisbundnir og eiga stundum í átökum um mat, skjól eða bestu staðina í búrinu. Þess vegna skiptir botnflötur, fjöldi felustaða og góð dreifing matar miklu máli. Fylgjast þarf með eltingarleikjum, skemmdum fótum eða klóm og því hvort eitt dýr sé stöðugt útilokað frá mat eða skjóli. Ef alvarleg átök hefjast gæti þurft að aðskilja dýrin. Þrír fullvaxnir mýrarkrabbar geta þurft talsvert meira rými en eitt dýr, jafnvel þótt þeir séu enn litlir við komuna.
Lokið verður að vera öruggt
Mýrarkrabbar eru sterkir klifrarar og geta nýtt sér snúrur, slöngur, hitara og skreytingar til að komast upp úr vatninu. Búrið þarf því að vera með traustu loki og gæta þarf að opum í kringum síubúnað og rafmagnssnúrur. Guðmundur sýndi strax hvers vegna þetta skiptir máli þegar hann reyndi að stökkva upp úr búrinu á fyrsta degi. Sem betur fer var lokið á sínum stað og leit að týndum humri um Grafarholtið varð óþörf.
Þrif og eftirlit
Best er að líta reglulega eftir búrinu og fylgjast með:
-
hitastigi og vatnsgæðum
-
matarleifum og óhreinindum
-
hvort sían virki eðlilega
-
hegðun og matarlyst humranna
-
merkjum um hamskipti eða meiðsli
-
hvort lokið og öll op séu örugg
Búrið þarf ekki að vera fullkomlega óhreyft. Humrarnir munu líklega sjá sjálfir um að færa steina, grafa í botninn og endurskipuleggja innréttingarnar. Það er ekki endilega merki um að eitthvað sé að. Stundum eru þeir einfaldlega með ákveðnar skoðanir á því hvernig heimilið eigi að líta út. Mikilvægast er að fylgjast vel með, bregðast við breytingum og muna að Guðmundur, Kiddý og Nemó geta haft ólíkar þarfir þótt þau búi í sama búri. Og hvað sem gerist má aldrei sleppa þeim út í náttúruna, enda getur Procambarus clarkii orðið ágeng tegund og haft skaðleg áhrif á lífríki ferskvatns.